Archief voor categorie Interactie

Different Ways Of Learning

Er is niet één manier van leren.

De Amerikaanse psycholoog David Kolb ontdekte dat mensen geneigd zijn om voornamelijk de leerfase te ontwikkelen waar ze sterk in zijn, en ontwikkelde een model waarin de verschillende manieren van leren worden beschreven. Hij onderscheidt in zijn leermodel twee dimensies met als tegenpolen ´Concreet versus Abstract´ en ´Actief versus Reflectief´. Hij onderscheidt vier typeringen van leerstijlen:

Different Ways of Learning

  1. Doener
  2. Beschouwer
  3. Denker
  4. Beslisser

Kunnen we deze leerstijlen op een betekenisvolle manier inzetten in het ontwerp van een leermiddel? Soms en in een bepaalde mate. Het is niet juist om je te laten leiden door deze theorie, omdat de voorkeur voor bepaalde werkvormen nooit echt wetenschappelijk bewezen is. Dan sla je de plank mis als je bijvoorbeeld alleen leesopdrachten aanreikt omdat je de doelgroep typeert als denkers. Wel kun je door het toepassen de doelgroep beter te begrijpen in al zijn verscheidenheid, en zo een variatie aan werkvormen aanreiken om zo de verschillende voorkeuren aan te spreken.

,

Nog geen reacties

Learn The Real Thing

Soms is het werk niet eenvoudig. Mensen die beginnen met een baan die best moeilijk kan zijn op bepaalde vlakken, worden daarom vaak eerst “ingewerkt”. Vaak betekent dat, dat een meer ervaren collega het reilen en zeilen van het werk uitlegt en laat zien. Degene die begint moet wennen aan de nieuwe werkomgeving, manier van werken binnen de organisatie en de mensen die er werken. Soms is het werk zo moeilijk dat je vaak de fijne kneepjes van het vak het beste in de praktijk kunt leren met hulp van je leidinggevende en collega’s.

“Je kunt een cursus volgen, maar het echte werk leer je door te doen. Vraag hulp aan ervaren collega’s en leer van hen.”

Wat je goed van collega’s kan leren, zijn de ongeschreven regels in de organisatie. Ieder bedrijf, iedere vestiging zelfs, heeft zijn eigen typische trekjes en ongeschreven regeltjes. Dat kunnen hele kleine dingetjes zijn waaraan je moet wennen. Het kunnen ook dingen zijn die op het oog niet meer dan symbolisch zijn, maar toch aan de basis van het moreel kunnen staan.

Wat je ook goed van collega’s kan leren, zijn de zogenaamde ditjes en datjes. Ieder team heeft gedurende de werkzaamheden zijn eigen gewoontes aangeleerd die niet te vangen zijn in regeltjes of handleidingen. Het zijn details in het werk die niet aan de oppervlakte liggen, en die ook niet dagelijks voorkomen, maar ervaren collega’s “weten” inmiddels wel hoe zij hiermee omgaan. Hoe zij dat weten? Vaak is het antwoord van deze collega’s: “gewoon”.

Bovenstaande zijn mooie voorbeelden van het informele leren tijdens het werk. Ook al ben je je niet zo bewust van dat je leert, je leert dan best een heleboel. En juist hoe het er “echt aan toe gaat”. Daar heb je dus geen cursus voor nodig.

,

Nog geen reacties

Here’s To The Crazy Ones

Here's To The Crazy OnesDoe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Al in 1973 heeft professor Rozenhan dit bewezen in een opmerkelijk experiment. In dit onderzoek faken studenten psychologie een ziekte in het psychiatrisch ziekenhuis en alleen de gekken hadden dit door.

De pseudo- patiënten werden geen enkele keer ontmaskerd. Allemaal, behalve één geval, werden ze opgenomen met de diagnose schizofrenie en allemaal werden ze ontslagen met de diagnose schizofrenie “in remissie”.

Sommige observaties zijn van tevoren te veel beïnvloed door vooroordelen, hokjes en stempels. Als iemand eenmaal als een gek beschouwd wordt, worden al zijn andere gedragingen en eigenschappen daardoor gekleurd en is het voor mensen moeilijk om degene als een normaal persoon te beoordelen. Het is daarom belangrijk om goed te observeren voordat men iemand (ver)oordeelt. Bijvoorbeeld ook een kind met het stempel ADHD kan na deze diagnose gedurende zijn leven continue anders beoordeeld worden. Kijk goed voordat je (ver)oordeelt, niets is wat het lijkt.

Link: Het Rozenhan Experiment [Wiki]

,

Nog geen reacties